به منظور رفع معايب اتصالات تير-ستون فولادي موجود از جمله تغييرشكل ماندگار و عدم توانايي سيستم براي بازگشت به موقعيت اوليه، رفتار متفاوت در لنگرهاي مثبت و منفي، جزئيات اجرايي پيچيده و آسيب ديدن اجزاي اصلي اتصال، يك "اتصال تير- ستون با خاصيت خودمركزگرايي و جذب انرژي توسط ميراگرهاي اصطكاكي" در دو حالت دوكابله و چهاركابله و با جزئيات اجرايي ساده¬ معرفي گرديده است. در اين اتصال، بين جان تير و صفحات نيم‌دايره‌اي متصل به بال ستون از دو صفحه اصطكاكي حلقوي‌شكل قابل تعويض به منظور جذب انرژي و از كابل‌هاي موازي جان تير به منظور حذف دريفت ماندگار استفاده شده است. اتصال پيشنهادي داراي مزايايي نظير رفتار متقارن در لنگرهاي خمشي مثبت و منفي، شكل پذيري بالا، حذف دريفت ماندگار، جذب انرژي توسط اعضاي قابل تعويض، سادگي ساخت و اجرا و كاهش هزينه ساخت مي‌باشد.

"جداساز لرزه‌اي ساخته شده با لاستيك‌هاي اسقاطي خودرو و ميله‌هاي فولادي" يك جداساز لرزه‌اي مناسب براي ساختمان‌هاي كم ارتفاع در كشورهاي در حال توسعه بوده و استفاده از اين جداساز پيشنهادي، راه حلي مناسب براي كاهش اثرات زيست محيطي انبار لاستيك‌هاي مستعمل مي‌باشد. اين جداساز متشكل از ميله‌هاي فولادي با دو انتهاي كروي، قطعات كاسه‌اي شكل، لايه‌هاي لاستيكي و صفحات فولادي بالا و پايين مي‌باشد. همچنين، جداساز پيشنهادي داراي مزايايي نظير عدم ناپايداري چرخشي، افزايش مقاومت برشي و جذب انرژي و ميرايي موثر و سختي افقي و قائم نسبت به جداساز لاستيكي، تامين جذب انرژي توسط عملكرد اصطكاكي ميله‌هاي فولادي قابل تعويض، كاهش اثرات نامطلوب زيست‌محيطي لاستيك‌هاي انباشته‌شده، كاهش ضرر احتمالي جاني و منابع مالي در ساختمان‌هاي با اهميت كم و كوتاه در مناطق روستايي و جزئيات اجرايي ساده نسبت به جداسازهاي رايج مي‌باشد.

تير مركب يك سويه، يك عضو سازه‌اي است كه بين دو سيستم سازه‌اي، نيروي محوري را تنها از يك سيستم ضعيف به سيستم پشتيبان انتقال مي‌دهد و برعكس آن مقدور نيست. استفاده از سازه‌هاي پشتيبان پيراموني بدون دخالت در سازه اصلي موجود يكي از روش‌هاي متداول براي مقاوم‌سازي سازه‌هاي ضعيف است. از آنجايي كه به هنگام اعمال بارهاي بيروني نظير وقوع زلزله، بهتر است سازه اصلي ضعيف به سازه پشتيبان نيرو انتقال دهد و همزمان هيچ نيرويي از سازه پشتيبان به سازه اصلي منتقل نشود، لذا تيرمركب يك سويه پيشنهادي، مي‌تواند بهترين گزينه باشد. تير مركب مذكور از يك تير اصلي، يك غلاف لوله‌اي و در داخل آن يك فنر روي تير اصلي و ستون نگه دارنده غلاف تشكيل شده است. با جابجايي سازه ضعيف و متعاقبا حركت تير اصلي متصل به آن، غلاف ثابت مانده و در اثر آن، فنر داخلي غلاف به دليل تقيد به يك زائده روي تير اصلي، جمع مي‌شود و در نتيحه باعث انتقال آرام نيرو از سازه ضعيف به سازه پشتيبان مي‌شود. در حالي كه با توجه به فاصله موجود تنظيم شده (شكاف) بين سازه پشتيبان و سازه ضعيف، انتقال نيرو در اثر حركت سازه پشتيبان به سازه اصلي انجام نمي‌گيرد.

ميرايي در سازه ها از دو جنبه مهم مي باشد: اولا كاهش دامنه ارتعاش و ثانيا كاهش تعداد سيكل هاي ارتعاش بعد از زلزله. به منظور افزايش ميرايي سازه ها، دو روش اساسي شامل افزايش ميرايي ذاتي و يا استفاده از ميراگرهاي الحاقي وجود دارد. ميرايي ذاتي بستگي به خصوصيات مصالح، سطح تنش و اتصالات دارد و عملا افزايش آن داراي محدوديت است. استفاده از ميراگرهاي متداول نظير ويسكوز، اصطكاكي يا فلزي، علاوه بر هزينه اوليه بالا، نيازمند نصب تجهيزات و نگهداري دوره‌اي بوده كه گاهي اوقات موجب افزايش وزن يا اشغال فضاي مفيد سازه مي‌شود. در اختراع حاضر استفاده از چدن خاكستري، با توجه به ساختار ميكروسكوپي و داشتن ذرات گرافيت در آن كه خود ذاتا داراي ميرايي بالا است، در قسمت اتصالات موجب افزايش قابل توجه ميرايي معادل ذاتي گشته و هزينه پاييني را در مقايسه با ساير ميراگرهاي متداول دارد. چدن خاكستري در مقايسه با فولاد داراي مقاومت كششي پايين و مقاومت فشاري مناسب است؛ بنابراين، در مطالعه تجربي انجام يافته حاضر، استفاده آن در نقاط تماسي و فشاري، مثلا در محاذات صفحه انتهايي تير(End Plate) و زير صفحه زير ستون (Base Plate)، ميرايي معادل را به نحو قابل ملاحظه‌اي افزايش داده است.